
Minsan sa iyong paghahalungkat
Nabuksan mo ang iyong jewelry box
Mayroon kang nakitang hindi inaasahan
Isang bracelet na kumikinang
Naitanong mo kung sa iyo nga ba ito
At naalala mong ito'y bigay ko sa iyo
Luha mo ay biglang pumatak
Pahirin mo man patungo sa pag-iyak
Tanong sa sarili bakit pa naghalungkat?
Ala-ala ng lumipas ay muling sumiwalat
Salamat at patuloy mong tinatago
Ang ala-alang hindi magbabago
Pilit mo mang ako'y kalimutan
Bracelet na ito'y dalhin sa sanglaan
Marka nito sa puso mo ay pangmatagalan
Maski sa panaginip ika'y susundan
Tanging ala-ala ko sa iyo
Na may kasamang pangako
Mula nuong tayo'y magkalayo
Puso ko'y 'di na tumibok pagkat nakatali na sa iyo
At kung sakaling ito'y iyong sunugin
O itapon sa malalim na bangin
Sa iyong pagtulog ika'y gigisingin
Na hindi mo ako kayang limutin
Kung plano mong sa akin ito'y ibalik
Katumbas nito'y isang paalam na halik
At kapag labi natin ay muling nagdikit
Baka ako nama'y akapin mo ng mahigpit
Ano nga ba ang dapat mong gawin?
Kahit na ito'y pag-pirapirasuhin
O kaya nama'y sa apoy ay tunawin
Dahil ang puso mo ay minsan kong naangkin
Hindi ko pinagsisihan na ika'y mahalin
'Pagkat noon, ako'y minahal mo rin
Pagibig sa puso mo na aking naitanim
Sa mga tula ko'y patuloy kong didiligin.






0 kumento:
Hindi kita nakakalimutan! Nasa Blog Roll kita dito - mga kapwa blogista
magliham sa akin dito