bawat patak ng ulan

Natatandaan ko nung ako’y bata pa, mga magulang ko’y laging nakaalalay na;
Mukha ko nuon'y hindi maipinta, dahil sa kanila’y nakukulitan na.

Bawal yan, huwag gawin yan, hindi tama yan, huwag ganyan;
Sa tenga ko’y paulit-ulit yan, kaya minsan sila’y nilalayasan.

Laki sa layaw ako sa kanila, bawat naisin ko’y binibigay nila;
Kahit ang iba ay hindi nila kaya, pinipilit para ako’y sumaya.

Wala sa planong ako’y nag-asawa, damdamin nila’y hindi ko alintana;
Sakit na dulot sa kanila’y binalewala, sa magulang ay hindi man lang naawa.

Sa una’y naging maayos ang lahat, hanggang sa bigla na lang sumambulat;
Sa akin siya’y hindi naging tapat, nagdesisyon ako ng nararapat.

Pagkatapos, naalala ko na ngayon, kaya pala hindi sila sang-ayon;
Dahil mali ang aking desisyon, ako daw ay kanilang obligasyon.

Aking binalikan ang nakaraan, araw na sila’y aking iniwanan;
Mga mahal sa buhay ay luhaan, lungkot ngayon'y aking nararamdaman.

Bawat patak ng ulan, naaalala kong sila’y aking nasaktan;
Luha ko’y hindi na rin mapigilan
Bawat patak ng ulan, ganon ko sila nasasaktan.

Ang "bawat patak ng ulan" na mga likha ni babyluv
ay maaring ibahagi. Click here for more info.